วันจันทร์ที่ 6 มิถุนายน พ.ศ. 2559

ความลำเอียงของแสงแห่งความดีงาม

วันนี้จะมาเขียนเรื่อง ความลำเอียงของแสงแห่งความดีงาม


เรื่องมีอยู่ว่า ทุกๆวันที่โลกมนุษย์ใบนี้เต็มไปด้วยความว้าวุ่นสับสนวุ่นวาย ยิ่งมีมิติและความต่างมากขึ่น ผนวกมากับความขัดแย้งที่ค่อนข้างจะเยอะแยะและดูว้านวุ่นเลยทีเดียวสำหรับแต่ละวัน มิติการใช้ชีวิตเริ่มมีมากขึ้น ทฤษฏีต่างๆได้ถูกทำลายไปจนหมดสิ้น หลงเหลือไว้แต่เพียงความสับสนวุ่นวาย ทำให้โลกใบนี้เต็มไปด้วยมุมมองที่แตกต่าง ทำไมเอ่ย ที่ผู้เขียนอยากจะนำเสนอเรื่องราวที่ชื่อความลำเอียงของแสงที่ชื่อความดี ...ก็ลองคิดดูซิว่าถ้าความต่างของผู้คนเต็มไปด้วย วิสัยทัศน์ การมองมุมที่แตกต่างอย่างหลากหลายมิติ ความลำเอียงในความต่างจะเกิดขึ้นเป็นอะไร มันจะสามารถก่อตัวเป็นอะไรได้บ้าง เมื่อมีมิติที่ต่างออกไปอยู่มากมาย ..... ดังนั้นการตัดสินในความต่างจึงต้องเกิดขึ้นมาอีก 1 มิติคือ ความลำเอียงของแสงและมุมมองที่ขึ้นชื่อว่าความดีงาม ความชอบพอๆกับความสนใจหรือความรักในสิ่งๆนั้นที่ตนต้องการจะถ่ายทอด เป็นแนวคิดเล็กๆของผู้คนเท่านั้น ดังนั้นหากมีมิติเพิ่มขึ้นมา ย่อมมีความลำเอียงเพิ่มมาอีก 1 มิติเช่นกัน เหมือนซื้อของเราต้องรู้จักเลือก รู้จักศึกษาใส่ใจในสิ่งนั้นก่อนจะตัดสินใจเลือกซื้อ เหมือน เสื้อ 2 ตัว 2 รุ่น 2 แบบ 2 เฉดสี ทำให้เราต้องเลือกเพียง 1 ตัวเท่านั้น เป็นส่วนน้อยนักที่จะมีคนซื้อแบบเหมาหมด ส่วนใหญ่คนต้องเลือกและตัดสินใจภายใต้มิติของความลำเอียงในความดีในแบบฉบับของเรา ที่เราชอบค้นหามันอยู่ ดังนั้นหากมี เสื้อหลายๆตัว รองเท้าหลายๆคู่ เรายิ่งต้องมีความลำเอียงมากขึ้น เหมือนกับเข็มนาฬิกาที่มันต้องค่อยๆเดิน ค่อยๆศึกษา หยุดที่เข็มวินาที เข็มนาที หรือเข็มขั่วโมง จากนั้นมันจะทำหน้าที่ของมันต่อไปคือเดินตามเข็มนาฬิกา แต่บางทีเราก็ลำเอียงในการหยุด ณ ชั่วขณะที่จะมองมันว่าเป็นเวลาเท่าใดแล้ว เรามองเวลาใน moment ที่ลำเอียงต่อการทำงานของมันขณะที่นาฬิกาเข็มทุกตัวยังทำงานเท่าๆกันเป็นวินาที แต่เรากลับหยุดมองมันเพียงชั่วขณะหรือเวลาที่อยากจะมองเท่านั้น อาจจะไปโดนเข็มนาทีที่เท่าไหร่หรือชัวโมงเท่าไหร่ก็ได้ So ดังนั้นเราก็เลยมองโลกใบนี้แบบลำเอียงๆ แสงแห่งความดีที่สาดส่องในแต่ละวัน ดวงอาทิตย์ยังทำหน้าที่ของมันได้ดี แสงแห่งความดีบางทีก็ลำเอียงด้วยการกระทำของมนุษย์ แต่ถ้ามองแบบปกติจะพบกับความจริงที่สวยงามกว่า ดังนั้นความงามที่แท้จริงกับความลำเอียงก็มิพอๆกัน แล้วเราจะแยกแยะออกได้ยังไงว่าความลำเอียงและความดีต่างกันยังไง บางทีคนที่เราคิดว่าดีแล้วเขาก็ไม่ได้ดีดังที่เราเห็นหรือต่างคนต่างชอบ คล้ายกันกำความลำเอียงของแสงว่ามันจะสาดส่องความงามไปในทิศทางไหนเท่านั้นเอง มุมมองของความดีได้ถูกถ่ายทอดไปอย่างงดงามด้วยแสงแห่งความดีที่อาจจะลำเอียงอยู่ทุกขณะๆ


จบ ENDinG
เขียนโดย พจน์ลิขิต (อ่านว่า พด-จะ-นะ-ลิ-ขิด)
แสงแห่งความดีที่ได้ถูกลิขิตเอาไว้แล้ว แม้จะมีมิติแห่งความลำเอียงอยู่ทุกๆการตัดสินใจ โลกใบนี้เต็มไปด้วยมิติที่หลากลายเท่าใดความลำเอียงก็จะมีมากขึ้นเท่านั้น (แด่คนที่มองมุมโลกสวย)


ไม่มีความคิดเห็น: